- Publicatiedatum
- 10-06-2026
Reuse of radioactive residual materials. Considerations on the reuse of biomass ash containing cesium-137
Reuse of radioactive residual materials. Considerations on the reuse of biomass ash containing cesium-137
Samenvatting
De Nederlandse overheid wil dat dat er zo weinig mogelijk radioactief afval ontstaat. Bijvoorbeeld door reststoffen met kleine hoeveelheden radioactief materiaal te hergebruiken. Daardoor is het volgens de wet geen afval. Stralingsdeskundigen van het RIVM en (Nuclear Research and consultancy Group)-PALLAS onderzochten wat hergebruik van deze reststoffen stimuleert of juist hindert. Ze bekeken aan hoeveel straling mensen blootstaan bij hergebruik. Ook was er aandacht voor technische, economische en maatschappelijke kanten.
De vraag is als voorbeeld uitgewerkt voor as die overblijft na de verbranding van biomassa. Daarin kan de radioactieve stof cesium-137 zitten. Deze radioactieve stof verspreidde zich door bovengrondse kernproeven en na het ongeluk met de kerncentrale Tsjernobyl in 1986 over een groot gebied. Via de bodem komt de stof in bomen terecht. Als dit hout als biomassa wordt verbrand, wordt de concentratie cesium137 in de as hoger. En te hoog om te mogen worden hergebruikt, bijvoorbeeld in cement.
Het onderzoek laat zien dat de blootstelling aan straling bij hergebruik van as uit biomassa heel laag is. Het cesium-137 is dan geen probleem voor de gezondheid. Er zijn wel andere hindernissen om de as veilig te kunnen hergebruiken. Zo kunnen er andere gevaarlijke, nietradioactieve stoffen in de assen zitten, zoals zware metalen. De regelgeving voor deze stoffen blijkt niet goed aan te sluiten op de regelgeving voor radioactieve stoffen. Ook hebben de mensen die met deze assen moeten werken, niet genoeg kennis over allebei de onderwerpen.
Verder kost het producenten geld om het materiaal geschikt te maken voor hergebruik. Zo is de eis voor bouwmaterialen dat de kwaliteit van het hergebruikte materiaal altijd in al het materiaal hetzelfde moet zijn. As uit biomassa moet soms worden voorbewerkt om dat te bereiken.
Ten slotte hebben de onderzoekers een systeem ontwikkeld om de stimulerende en hinderende factoren genuanceerd te kunnen afwegen. Expertise blijft nodig om deze afweging goed te kunnen maken.
In dit onderzoek was geen ruimte om de maatschappelijke beeldvorming voor hergebruik van materiaal met cesium-137 te onderzoeken. De auteurs geven wel advies hoe dit kan worden gedaan.
Abstract
The Dutch government aims to minimise how much radioactive waste is produced. One approach is to reuse residual materials that contain only small amounts of radioactive substances. These materials are then not classified as waste. Radiation experts from RIVM and NRG-PALLAS investigated what factors support the reuse of these residual materials and what gets in the way. They examined how much radiation people could be exposed to as a result of reuse. Technical, economic and social consideration were also taken into account.
The question was examined using ash left over from burning biomass as a case study.. This type of ash can contain the radioactive substance cesium-137. Above-ground nuclear tests and the 1986 accident at the Chernobyl nuclear power plant caused this radioactive substance to spread across a wide area. Cesium-137 is absorbed by trees from the soil. If the wood is later burned as biomass, the amount of cesium-137 in the ash becomes more concentrated - sometimes so much that the ash can no longer be reused, for example in cement.
The results indicate that radiation exposure from the reuse of biomass ash is minimal. Therefore, cesium-137 does not pose a health concern in this context. There are, however, barriers to the safe reuse of the ash. For instance, it may contain other harmful substances which are not radioactive, such as heavy metals. The regulations for these substances are poorly aligned with those for radioactive materials. In addition, professionals involved in reuse of the ash may lack sufficient understanding of both sets of rules.
Manufacturers may face added costs to process the material to a standard that allows for reuse. For example, building materials must meet the requirement that the reused material is the same quality throughout. To achieve this, biomass ash sometimes needs to be treated first.
Finally, the researchers created a system to weigh the factors that support or hinder reuse. Expert input remains essential for reliable assessments.
This study did not include an investigation into how the public views the reuse of material containing cesium-137. However, the authors do offer suggestions on how such research could be carried out.
Uitgever
- Instituut
- Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu RIVM
Overig
- Grootte
- 778 kb